சுதேசி மந்திரம்: அமெரிக்காவை ஓட ஓட விரட்டிய இந்தியா.. வரலாறு மீண்டும் திரும்புகிறதா?

ஒரு காலத்தில், இந்தியா ஒரு இளம் ஜனநாயக நாடாக இருந்தபோது, ​​நிலையற்ற புவிசார் அரசியல் நிலப்பரப்பில் உருவானபோது, ​​பல தடைகளை எதிர்கொண்டது. அப்போதும், ஒரு தேசமாக, நம் வழியில் வந்த ஒவ்வொரு துன்பத்தையும் நாம் சமாளித்து எதிர்த்துப் போராட முடிந்தது. ஆனால், கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வரலாறு மீண்டும் நிகழும்போது, ​​இந்தியா அதே உத்தியை நம்பியிருக்க முடியுமா? அமெரிக்கா விதித்த தடைகளை இந்தியா தனது 'சுதேசி உணர்வை' நம்பி எவ்வாறு துணிச்சலுடன் எதிர்கொண்டது என்ற வரலாற்றை நாம் திரும்பிப் பார்ப்பது அவசியம்.

அணுசக்தி சோதனைகளும் அமெரிக்கத் தடைகளும்: இந்தியா தனது அணுசக்தித் திட்டத்தை மேம்படுத்தும் முயற்சியில் பல தடைகளை எதிர்கொண்டது. 1974 ஆம் ஆண்டில், இந்தியா தனது முதல் அணு ஆயுதச் சோதனையை சிரிக்கும் புத்தர் (Smiling Buddha) என்ற குறியீட்டுப் பெயரில் நடத்தியபோது, ​​அது உலக அரங்கில் ஒரு பெரிய அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது. இதற்குப் பதிலடியாக, அமெரிக்கா இந்தியா மீது கடுமையான பொருளாதாரத் தடைகளை விதித்தது. இது இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரத்திற்கு ஒரு பெரிய சவாலாக அமைந்தது.

ஆனால், இந்தியா பின்வாங்கவில்லை. தனது சொந்த வளங்கள் மற்றும் அறிவியலாளர்களின் திறனை நம்பி, அணுசக்தித் திட்டத்தை ரகசியமாகத் தொடர்ந்தது. இதன் உச்சகட்டமாக, 1998 ஆம் ஆண்டில், அடல் பிகாரி வாஜ்பாய் பிரதமராக இருந்தபோது, ​​இந்தியா இரண்டாவது முறையாக, போக்ரான்-II (POKHRAN-II)" என்ற குறியீட்டுப் பெயரில் ஐந்து அணு ஆயுதச் சோதனைகளை நடத்தியது. இந்தச் சோதனை, உலக நாடுகளை மீண்டும் ஒருமுறை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

அமெரிக்காவின் கடுமையான பதிலடி: போக்ரான்-II சோதனைகளுக்குப் பிறகு, அமெரிக்கா மீண்டும் இந்தியா மீது கடுமையான பொருளாதாரத் தடைகளை விதித்தது. இந்தத் தடைகளில், வெளிநாட்டு உதவி நிறுத்தம், சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களிடமிருந்து கடன் பெறுவதில் தடை, பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றத்தில் கட்டுப்பாடு மற்றும் வர்த்தகக் கட்டுப்பாடுகள் ஆகியவை அடங்கும். இந்தியாவின் பொருளாதாரம் ஒரு பெரிய நெருக்கடியைச் சந்திக்கும் என்று பலர் எதிர்பார்த்தனர். ஆனால், இந்தியா இந்தத் தடைகளை ஒரு வாய்ப்பாகப் பார்த்தது.

சுதேசி உணர்வு மற்றும் தற்சார்பு: பிரதமர் வாஜ்பாய், சுதேசி உணர்வை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தார். இதன் பொருள், நாட்டின் சொந்தத் திறன்களையும், உள்நாட்டுத் தொழில் வளர்ச்சி, அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சிகளையும் நம்பிச் செயல்படுவது. இந்த அணுகுமுறை, இந்தியாவைத் தடைகளை எதிர்கொள்ள உதவியது

உள்நாட்டு உற்பத்தி ஊக்குவிப்பு: இந்திய நிறுவனங்கள் மற்றும் தொழில்கள் உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரிக்க ஊக்குவிக்கப்பட்டன.

ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு: அணுசக்தி மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைகளில் உள்நாட்டு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது.

அந்நிய முதலீடுகளை ஈர்த்தல்: தடைகள் இருந்தபோதிலும், இந்தியா தனது பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களைத் தொடர்ந்தது. இது, சில நாடுகளிலிருந்து அந்நிய முதலீடுகளை ஈர்க்க உதவியது.

மக்களின் ஆதரவு: தடைகளை ஒரு தேசிய சவாலாகக் கருதி, மக்கள் தங்களுக்குள்ளேயே ஒற்றுமையுடன் செயல்பட்டனர். உள்நாட்டுப் பொருட்களை வாங்குவதற்கும், இந்திய நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவளிப்பதற்கும் மக்கள் முன்வந்தனர்.

வரலாறு திரும்புகிறதா?: இன்று, உலகப் புவிசார் அரசியல் நிலப்பரப்பு மீண்டும் மாறி வருகிறது. வர்த்தகப் போர்கள், தொழில்நுட்பக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் புவிசார் அரசியல் பதட்டங்கள் மீண்டும் உருவாகியுள்ளன. இத்தகைய சூழ்நிலையில், இந்தியா தனது பழைய 'சுதேசி உணர்வை' மீண்டும் நம்ப முடியுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

தற்போது 2025 ஆம் ஆண்டில், டொனால்ட் டிரம்ப் இந்தியாவிற்கு எதிராக ஏற்றுமதி வரியை 50% வரியை விதித்துள்ளார். இது டெக்ஸ்டைல்ஸ் மற்றும் ஜெம்ஸ் துறையில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இதற்கிடையில், தற்போதைய பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் ஆத்மநிர்பர் பாரத் (Aatmanirbhar Bharat) தற்சார்பு இந்தியா திட்டம், பழைய 'சுதேசி உணர்வின்' நவீன வடிவமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. உள்நாட்டு உற்பத்தி, தொழில்நுட்ப மேம்பாடு மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைகளில் தற்சார்பை அடைவது இதன் முக்கிய நோக்கம்.

தற்போதைய புவிசார் அரசியல் சவால்களை மீண்டும் சுதேசி உணர்வு 2.0 கொண்டுவரப்படுகிறதா என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது. ஜிஎஸ்டி வரி குறைப்பு, உள்நாட்டு பொருட்களை ஊக்குவிப்பதற்கான அரசின் முயற்சிகள் மற்றும் தற்சார்பு மூலம் எதிர்கொள்ள முடியுமா என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.